سلام
امروز داشتم تاريخ راه اندازي وبلاگمان را چك مي كردم و متوجه شدم از زمان برپايي اين وبلاگ تا الان چيزي حدود 10 ماه گذشته است و جالب اينكه تعداد نويسندگان اين وبلاگ در ا ين 10 ماه بين 5 تا 6 نفر بوده است.
جالب تر آنكه در جلسات اوليه سال قبل، دوستان زيادي شركت كردند و هر كدام افاضاتي نمودند و تصميماتي گرفته شد ولي دريغ از عملي شدن يكي از آن تصميمات. حتي ديگر پي گيري هم نشد !
متاسفانه در اين كشور ياد گرفته ايم فقط حرف بزنيم و شعار بدهيم. عمل برايمان كلمه اي گنگ و بي مفهوم شده. همين الان اگر يك طرحي داده شود همه ما حتي من سريع اظهار نظر مي كنيم و پيشنهاد مي دهيم و بعد با ظاهري كاملا پيروزمندانه و حق به جانب جلوي ديگران عرض اندام مي كنيم كه چي؟ كه بله اين طرح را من دادم و فلان تصميم را من گرفتم و در فلان جلسه اينكار را پيگيري كردم و از اين جور حرفهاي رنگ و لعاب دار. اي بابا! پس عمل چي؟ چرا هيچوقت نمي شنويم كه كسي از ما بگويد فلان كار را تا انتها پيگيري كردم و به انجام رساندم؟!
باز خدا عاقبت آقاي ميرزا محمد را به خير كند كه اين وبلاگ را راه انداخت و كج دار مريض به جلو برد. آن اوايل با شوقي وصف ناشدني مطلب مي نوشتيم كه مثلا دوستان قدم رنجه نمايند و نظري دهند ولي اكنون دستمان به نوشتن مطلب نمي رود!
آقاي شفيعي را چند وقت پيش ديدم و از او سوال كردم كه چرا نظر نمي دهي؟ و ايشان با بي تفاوتي گفت كه من مطالب را مي خوانم.
همين ايشاني كه در جلسات با شور خاصي شركت مي كرد و همانند آقاي ميرزا محمد در راه اندازي وبلاگ دستي داشت.
جالب است نه! آدم براي اين حضرات مطلب بنويسد و فقط خودم و خودش و خودت و ... نظر دهند و متن بنويسند. به آقاي وزيري گفتم چرا سري به وبلاگ نمي زني و ايشان گفتند كه كار دارم وقت ندارم. عجب! ما كه مي نويسيم همه بيكار هستيم و ...!
بعضي ها را هم كه مي بيني و از آنها مي خواهي كه مطلبي بنويسند مي گويند ما قلمان خوب نيست و مطلبي نداريم. يكي نيست به اين آقايان بگويد خوب قلم به دست بگيريد و از خاطرات دوران دبيرستان بنويسيد هم جذاب است هم يادآور دوران مدرسه! اين كار واقعا سخت است؟
آقايان صباغي، ملكشاهي ، فروزان نژاد، جلالي، مجتبي تهراني و ... كجا رفته اند؟ آيا تا به حال از احوال پرسي از همديگر ضرري كرده ايد؟ آيا در اين شرايط كاري كه با انواع شيطنتها و فريبها روبرو هستيد و تشخيص مال حلال از حرام سخت شده است، تكيه گاهي بهتر از دوستان دوران مدرسه پيدا كرده ايد؟
همه دادو فرياد من اين است كه آقايان حضرات به خدا در طول زندگي اتان دوستاني به پاكي همدوره اي هايتان در مدرسه علوي نخواهيد يافت و يا كمتر پيدا مي كنيد. پس بياييم كمي با هم باشيم. فقط كمي!!!!
به قول آقای ناجی ( که هنوز ...) ولوله ی سال نو که فروکش می کند آرام آرام ذهن ها متمرکز می شود و یادی از وبلاگ ...
