دوره 35

امیدوارم حال همه خوب باشه.از اظهار لطف رفقا هم در دو کامنت قبلی ممنونم.دلم برای وبلاگمون تنگ شده بود.

برای آقای فروزان نژاد ایمیل فرستاده بودم که جوابم را داد.حالش خوبه ومشغول کاره البته ظاهرا کمی هم درس میخونه.

فکر کنید شما جای او بودید .آیا توقع نداشتید حداقل چند ماه یکبار رفقایتان برایتان ایمیل بفرستند.در ضمن شماره تلفنش را هم به من داده.

یک پیشنهاد به ذهنم رسید.مثلا حداقل هفته ای یک بار یک نفر از بچه های دوره به او زنگ بزنند.اگر ۸ نفر بشیم دو ماه یکبار در حد ده دقیقه همه وقت داریم.داوطلب ها به من زنگ بزنند .یا ایمیل کنند.

التماس دعا از همه -مشکاتی 

امروز به امر حضرت حق

                                       بر خلق جهان علی (ع) امیر است

سلام بر همه دوستان گرامی

عید سعید و خجسته غدیر را به همه شما همکلاسیها و هم مدرسه ای ها تبریک عرض می کنم. با خود می اندیشیدم که رسالتی که سید اکبر و پیامبر اعظم (ص) بر دوش همه ما تا قیامت گذاشتند چه محتوایی داشت که اینگونه بر آن تاکید شده است. البته اگر محیط عمومی نبود برای شما دوستان مطالبی می نوشتم که بیانگر آن بود که غفلت از پرداختن به کنه این موضوع موجب برخی کسالت ها در آن دوران همراهی گذشته می شد. موضوع غدیر و بیعتی که بر گردن مسلمین نهاده شده موضوع تفویض اختیار به شخصی است که از جانب خالق برای راهبری بی قید مخلوق انتخاب گردیده است. مقامی که در مورد او لفظ الموفض الیه دین الله گفته شود مقامی است بس بلند که بیانگر در اختیار قرار گرفتن دینی است که اولیای حق چون حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) برای آن به شهادت رسیدند و این خواسته خالق حکیم بود که ان الله شاء ان یراک قتیلا همانا خدا خواسته است تا تو را کشته ببیند.

به واقع تا کنون از این منظر به این بیعت جاوید نگاه کرده بودیم که عمق مفهوم بیعت با کسی که امر دین به دست او سپرده شده چیست؟ آری گویا تامل در این موضوع بود که استراتژی های تبلیغی آن دوران با تاکید زیادی بر موضوع ولایت اهل بیت (ع) تدوین می شد چرا که ولایت اصل و اساس دین بوده و هست و بدون آن از دین جز پوسته ای باقی نخواهد ماند.

اما امروز آن بیعت را با آخرین امام از آن نسل پیشتاز و پیشرو تجدید می نماییم و اینگونه آن رسالت رسول بزرگ را به انجام می رسانیم. به امید روز ظهور آن خورشید پنهان در ابر غیبت و آرزوی موفقیت همه دوستان گرامی در مسیر بندگی حق. 

    مدتی توفیق میسر وممکن بود تا در وبلاگ دوره حضور مختصری داشته باشم.همانطور که بعضی ها در خانه کامپیوتر واینترنت ندارند فعلا بنده هم از آن دسته هستم.

     این مدت که مسوول محل کار دومم(پژوهشکده)خارج از کشور بودند واز طریق مسنجر با هم ارتباط داشتیم معمولا به وبلاگمان هم  سر می زدم که دیگر این امکان را ندارم.

     اگر نکته ای نوشتم که کسی را رنجانده عذر خواهی میکنم و حلالیت می طلبم.البته به وبلاگ      سر می زنم ولی دیر به دیر و به شزط حیات.

     آرزومند سلامتی وعاقبت به خیری یکایک دوستان و خانواده هایشان.

                                                   به امید ظهور پدر مهربانمان

                                                     التماس دعا -مشکاتی