اين يك دو دم كه مهلت ديدار ممكن است / درياب كار ما كه نه پيداست كار عمر
هر جا که میروم ز غمت دیده پر نم است
هر ماه من ز داغ تو ماه محرم است
یک لحظه بی محبت تو کی کشم نفس
دنیای بی حسین، برایم جهنم است
مولای ما
چهل صبح از عاشورا گذشت و خورشید رخت از ابر غیبت طلوع نکرد.
پروردگارا
تو را قسم مي دهيم به دستان اباالفضل كه در فرج پدر غريبمان تعجيل فرمايي. آمين
شعر برگرفته از وبلاگ انصارالرضا
البته باید از حساب زمانی سایت آپ می شود گذشت که چندنفری خارج از دوره هم محض کنجکاوی از سایت دیدن می کنند را جداکرد.
می خواهم این نتیجه گیری رابکنم که اصولا مطالبی که نوشته می شود خارج از دوره انعکاسی ندارد.لذا دلیلی برای نگرانی از سوءبرداشت وجود ندارد گفتگو در وبلاگ گفتگوی چندنفر با خاطراتی مشترک به حساب می اید.
من به نوبه خودم می خواهم ۳ دیدگاه خودم را نسبت به سیستم علوی بنویسم :
۱-وقتی هنوز وارد نشده بودم ۲-وقتی در آن درس می خواندم ۳-دیدگاه یک فارغ التحصیل ۱۰ ساله
سعی می کنم در هرکدام چندخاطره یک کم جالب هم ضمیمه کنم که خشک نباشه مدتها از آن زمان می گذرد و امیدوارم دوستانی که ازآنها نام می برم دلخور نشوند.
چو اشک دیده ى عشاق حق، دلهامصفاشد قلوب شیعیان از روشنى چون طور سیناشد
اگر بینى فضاى آفرینش گشته عطر آگین گل روى امام موسى کاظم شکوفا شد
میلاد با سعادت باب الحوائج امام کاظم (ع) را به همه محبین اهل بیت تبریک می گوییم.
از ویژگیهای ممتاز امام باقرعلیه السلام موقعیت ممتاز علمی ایشان در بین تمام دانشمندان آن زمان بود که با اظهار گوشههایی از علم لدنی خود، ضعف و حقارت علوم اکتسابی و بشری را آشکار ساخت و تمام دانشمندان را مجذوب قدرت علمی خود نمود تا جایی که بزرگترین دانشمندان، خود را در مقابل عظمت علمی امام حقیر میشمردند . عبدالله بن عطاء میگوید: «ما رایت العلماء عند احد اصغر علما منهم عند ابی جعفر; دانشمندان را از نظر علمی نزد هیچ کس کوچکتر از آنها نزد ابی جعفرعلیه السلام ندیدم .» سپس اضافه میکند: «لقد رایت الحکم عنده کانه مغلوب وکان عالما نبیلا جلیلا فی زمانه;
حکم [بن عیینه] را دیدم که نزد امامعلیه السلام مغلوبی بیش نبود و حال آن که «حکم» عالم برجسته و بزرگی در زمان خود بود .» و در بعضی متون نقل شده که او گفته است: «کانه صبی بین یدی معلمه; [در مقابل امام باقرعلیه السلام انگار] «حکم» مانند کودکی دانشآموز نزد معلم خود بود .»
این ویژگی امام چنان برجسته بود که به لقب «باقر» یعنی شکافنده علوم مشهور گردید . مورخین در توضیح این لقب امام مینویسند: «سمی الباقر لانه بقر العلم ای شقه فعرف اصله وخفیه; محمد بن علی، باقر نامید شد به خاطر اینکه او علم و دانش را شکافت و اصل و باطن علم را شناخت .»
امیدوارم خداوند در ظهور فرزند آن خورشید درخشنده تعجیل فرماید و چشم ما را به دیدار او روشن نماید.
